google.com, pub-1241282971005093, DIRECT, f08c47fec0942fa0
Selecteer een pagina

Verslaving aan spiritualiteit

14 dec 2023

Lian mediteerde al vele jaren voordat hij mij consulteerde voor zijn depressie. Hij had deel uitgemaakt van een spirituele gemeenschap die haar leden aanmoedigde om zich door gebed en meditatie tot God te wenden wanneer ze moeilijke of pijnlijke gevoelens voelden, zoals woede, pijn, angst of depressie. Hem was geleerd dat de Geest zijn gevoelens voor hem zou transmuteren en hem de vrede zou brengen die hij zocht.

Toch was Lian depressief. “Ik heb trouw beoefend wat mij geleerd is, dus waarom ben ik nog steeds depressief? Wat doe ik verkeerd?”

Lian leed aan wat “spirituele bypass” wordt genoemd.

Spirituele bypass treedt op wanneer mensen hun spirituele praktijk gebruiken als een manier om niet met hun gevoelens om te hoeven gaan en er geen verantwoordelijkheid voor te hoeven nemen. Alles wat gebruikt wordt om gevoelens niet te voelen en er geen verantwoordelijkheid voor te nemen, wordt een verslaving – of het nu gaat om alcohol, drugs, eten, tv, werk, gokken, uitgeven, winkelen, boosheid, afkicken… en meditatie. Als je, wanneer er een moeilijk of pijnlijk gevoel opkomt, meteen in meditatie gaat in de hoop dat je er helemaal van opknapt en het gevoel kwijtraakt, ben je misschien verslaafd aan spiritualiteit.

Het hangt er allemaal vanaf wat je intentie is als je mediteert. Mensen kunnen om twee totaal verschillende redenen mediteren: om pijn te vermijden of om over liefde te leren.

Als je mediteert om contact te maken met jezelf en je spirituele Begeleiding om meer te leren over het liefhebben van jezelf en anderen, dan is meditatie een goede manier om uit je hoofd en in je hart te komen. Het is een goede manier om je te verbinden met een liefdevol deel van jezelf, zodat je je pijnlijke gevoelens kunt verwelkomen en omarmen en kunt leren wat je misschien doet of denkt dat je eigen pijn veroorzaakt. Als het je bedoeling is om liefdevol voor jezelf te zijn en verantwoordelijkheid te nemen voor je eigen gevoelens, dan kan meditatie je helpen om gecentreerd en compassievol genoeg te worden om een innerlijk onderzoek te doen met je voelende zelf.

Als je meditatie echter gebruikt om te ontspannen en je pijn te vermijden, dan gebruik je je spiritualiteit op een verslavende manier. Je gebruikt je spiritualiteit om het leren over en het nemen van verantwoordelijkheid voor je gevoelens te omzeilen.

Dit is wat Lian aan het doen was. Omdat hij vermeed om van zijn gevoelens te leren, bleef hij denken en zich gedragen op manieren naar zichzelf en anderen die ervoor zorgden dat hij zich depressief voelde. In plaats van te onderzoeken wat hij deed waardoor zijn gevoelswereld, zijn innerlijke kind, zich depressief voelde, mediteerde hij om te proberen van die gevoelens af te komen.

In zijn werk met mij ontdekte Lian dat hij voortdurend ofwel zijn innerlijke kind – zijn gevoelswereld – negeerde, ofwel zichzelf veroordeelde. De combinatie van het negeren van zichzelf – wat hij vooral deed door te mediteren – en het oordelen over zichzelf leidde ertoe dat zijn innerlijke kind zich onbemind, onbelangrijk en ongezien voelde. Lian zag dat als hij zijn echte kinderen op dezelfde manier behandelde als hij zichzelf behandelde – door hun gevoelens te negeren en voortdurend over hen te oordelen – zij zich ook slecht zouden voelen en misschien depressief zouden worden. Maar Lian had aandacht voor de gevoelens en behoeften van zijn echte kinderen. Het waren zijn eigen gevoelens die hij negeerde en beoordeelde.

Lian realiseerde zich dat hij zichzelf behandelde zoals zijn ouders hem hadden behandeld. Hij was een veel betere ouder voor zijn kinderen dan zijn ouders voor hem waren geweest, maar hij voedde zijn eigen innerlijke kind op zoals hij zelf was opgevoed. Hij behandelde zichzelf niet alleen zoals hij zelf behandeld was, hij behandelde zichzelf ook zoals zijn ouders zichzelf behandeld hadden. Als gevolg daarvan was hij geen goed rolmodel voor zijn kinderen van persoonlijke verantwoordelijkheid voor zijn eigen gevoelens, net zoals zijn ouders een slecht rolmodel voor hem waren geweest.

In de loop van zijn samenwerking met mij leerde Lian het Innerlijke Verbindingsproces dat we onderwijzen. Hij leerde zijn pijnlijke gevoelens te verwelkomen tijdens meditatie. Hij leerde het zelfveroordelende deel van zichzelf tot rust te brengen en zichzelf met zorg en respect te behandelen. Hij leerde om liefdevolle actie voor zichzelf te ondernemen, zodat zijn innerlijke kind zich niet langer door hem in de steek gelaten voelde. Het was de innerlijke verlating die zijn depressie veroorzaakte. Hij ontdekte dat zijn depressie eigenlijk een geschenk was – een manier waarop zijn innerlijke kind hem liet weten dat hij niet liefdevol met zichzelf omging. Door oefening leerde Lian om liefdevol voor zichzelf te zorgen en zijn depressie verdween. Nu was zijn meditatiebeoefening niet langer een spirituele bypass.

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

google.com, pub-1241282971005093, DIRECT, f08c47fec0942fa0
Geverifieerd door MonsterInsights